Lato w mieście nie musi być nudne- zapraszamy na

Warsztaty weekendowe wakacyjne:) BYĆ KOBIETĄ, BYĆ KOBIETĄ  dnia 24-25.07.2010

Matka i córka- czasem słońce czasem deszcz-  prawie wszystko o wzajemnych relacjach.

sobota 24.07.2010, godz 9-14, koszt 60 zł/os

Złość piękności szkodzi - czyli jak wyrażać trudne emocje i nie ranić innych.
sobota 24.07.2010, godz 9-16, koszt 80 zł/os

Ja kobieta - czyli matka, żona i kochanka. Warsztat dla kobiet .

niedziela 25.07.2010, godz 9-14, koszt 60 zł/os

Opis warsztatów,  zasady uczestnictwa, formularz zgłoszeniowy:

Złość piękności szkodzi - czyli jak wyrażać trudne emocje i nie ranić innych.

Uczucia są zjawiskiem naturalnym. Gdy mamy z nimi kontakt i potrafimy

je odpowiednio wyrażać, życie nabiera głębi, a relacje z innymi osobami pełni.

Jeśli jednak ignorujemy je lub boimy się ich, zaczynamy mieć kłopoty.

Skoncentrowani na sferze intelektu, często nie potrafimy posługiwać się

naszą inteligencją emocjonalną.  Warsztat pozwoli Państwu pogłębić

świadomość własnych emocji, a przede wszystkich dostarczy praktycznych

sposobów radzenia sobie z negatywnymi emocjami i wyrażania ich we

właściwy sposób.

JA KOBIETA - czyli matka, żona i kochanka.

Kobiecość to coś więcej niż nasza zewnętrzność, to szczególny rodzaj wrażliwości, odczuwania, myślenia, a także komunikowania się ze światem szczególnie tym męskim. Model płci pięknej i jej kobiecości ewoluował przez wieki, coraz śmielej ukazując naszą naturę Jednak pomimo upływu czasu kobiecość nadal, pozostając tajemniczą i frapującą, utrzymuje męski świat w niepewności. Proponujemy warsztat, którego celem jest rozpoznawanie przekonań, mitów, stereotypów, przekazów , w celu tworzenia własnego sposobu na bycie kobietą .Odpowiemy także na pytania, które zadajemy sobie nie potrafiąc porozumieć się z mężczyzną .

Matka i córka- czasem słońce czasem deszcz-  prawie wszystko o wzajemnych relacjach.

Czego my - córki chcemy od swoich matek?: Chciałabym czuć się bezpieczną, chcianą, czerpać z niej siłę, widzieć w jej oczach miłość i dumę i mieć zgodę na odejście i powrót, po prostu ufać.

Czego my - matki chcemy od swoich córek?: Chciałabym czuć się  kochaną, potrzebną, mieć prawo do zaspokajania swoich potrzeb, być dumną z niej i z siebie,  dać zgodę na dobre odejście i przeświadczenie , że zawsze może wrócić, po prostu ufać.

Kobiety chcą podejmować nowe wyzwania, ale w oparciu o jaki fundament? Wiele matek straciło dziś pewność, jak powinny wychowywać swoje córki. Ich własne życzenia i oczekiwania, lęki i doświadczenia kształtują stosunek do dorastających dziewczynek. Niejednokrotnie poczucie własnej wartości nosi rysę: spojrzenie na córkę staje się wówczas jakby spojrzeniem w lustro i służy refleksji nad własnymi czynami - nie sposób już jednak odróżnić kim w rzeczywistości jest widziana osoba.
A córki? Należy tu rozróżnić, o kim mówimy. Najpierw jest mała dziewczynka, która widzi i słyszy to co się wokoło niej dzieje i próbuje stworzyć sobie własny obraz świata. Potem jest dorastająca nastolatka, która - wyrastając z własnej zależności - kwestionuje wszystko co otoczenie jej podsuwa. I jest także dorosła już kobieta, która niezależnie od wieku, w kontakcie z matką szuka różnic i podobieństw - z rozmaitym dla obu rezultatem. Wydaje się, że tak jak osoby po amputacji kończyn odczuwają często bóle fanto-mowe, tak w cudowny sposób nadal istnieje przecięta po narodzinach pępowina łącząca matkę i córkę.
Wydaje się, że związki między matką a córką są stabilne, choć niestety często bardzo obciążone i obciążające. (Claudia Breitsprecher: Matki i córki.Wzajemne relacje))